Terugblikken en vooruit kijken.

Terugblikken en vooruit kijken.

Achteruitkijken en vooruitblikken. Vroeger…Een jaar of 15 tot 20 geleden kocht k mijn eerste digitale camera. Een Sony Mavica. Met de rolletjes van de analoge fotografie was ik nooit vriendjes geworden maar dit digitale…Wow…Heerlijk en de programma’s die er toen kwamen om te bewerken. Heerlijk vond ik het. Op een gegeven moment was de camera versleten en om een of andere reden stokte daar voor mij het fotograferen.

Een jaar of 5 geleden kreeg ik van Rony, mijn man, een Nikon Coolpix cadeau. Die werd na een jaar gestolen en ik kreeg van mijn lieve man weer een nieuwe. Eentje met meer mogelijkheden en toen…Toen begon het weer te kriebelen. Ik ging op zoek naar een spiegelreflexcamera en ik kwam uit bij een D5200 van Nikon. Een paar lenzen er bij en weg was ik. Enkele lessen gevolgd bij Sylka Mannaert en verder autodidactisch te werk gegaan. Tja…En toen maakte ik kennis met Sony. Edy, Timo en Gustav die heel erg enthousiast waren over Sony kregen mij ook aan die kant van de streep. Ondertussen bezit ik een RX10 M4 en een A7 M2 met de nodige (nog altijd te kort) lenzen.

De afgelopen drie jaar heb ik echt hard gewerkt om heel veel te leren. Er gaat geen dag voorbij of ik ben met mijn camera bezig. Ik heb ook een fotoclub opgericht (elke andere fotoclubs had een ledenstop). Ondertussen hebben we 17 leden. Mensen die genieten van de clubavonden. Ik ben serieus van plan om kleinschalig een basiscursus op te zetten op mijn eigen dorp. Geen idee of ik dit kan en durf maar ik ga het wel proberen.

Plotseling gebeuren er allerlei spannende dingen. Een stukje in de krant. Live op Omroep Zeeland bij Remco van Schellen. Een uitgebreid interview met Henri van Vliet voor natuurfotografie.nl (komt binnenkort digitaal uit) en…Volgend jaar juli en augustus mag ik als eerste exposeren in het vernieuwde kerkje in het Laantje in Kloosterzande. Heel spannend.

Nee…Ik heb niet de intentie om met mijn hobby geld te gaan verdienen. Het moet leuk blijven en ik moet er plezier in blijven hebben. Zo nu en dan eens mensen blij maken met een mooi portretje vind ik heerlijk. Sportmensen fotograferen? Leuk. Die mensen zijn altijd blij met hun foto’s. Heel dankbaar werk. Verder ben ik het meest in de natuur te vinden. Zogezegd mijn “rode draad”.

Mijn “guilty pleasure” zijn de schepen op de Westerschelde. Vroeger zat ik er op de bonnefooi. Tegenwoordig heb ik van Philippe en Angelo geleerd hoe ik kan bijhouden wat er binnen komt of uit vaart. Omdat mijn tijd beperkt is volg ik een aantal rederijen. Als je foto’s dan opvallen en door Port of Antwerp gebruikt worden…Nou…Dan voel ik me vereerd.

Het meest gelukkig ben ik als ik iemand blij kan maken met een foto of wanneer het me lukt een foto te maken zoals ik die in mijn hoofd had. Dan kan ik bijna barsten van geluk.


Afdrukken   E-mailadres

© Gina Heynze 2019 | Privacywetgeving | cookies | Email notificatie