Een jaar of zes was ik. Elke dag bijna te vinden in de grote speeltuin die het dorp rijk was. Mijn beste vriendinnetje had een “grote” broer en op mijn manier was ik knetterverliefd op dat jongetje. De andere meisjes hadden een plannetje gesmeed. Wij, grote broer en ik, moesten elkaar tien kusjes geven en dan hadden we een rolletje dropjes verdiend. Aangespoord door de hele horde hebben we dat gedaan. Om nooit te vergeten. En toen…Hadden we dus verkering. Zes jaar. Een rolletje drop en een verkering rijker. Alhoewel…Ik geloof niet dat grote broer me ooit nog een blik waardig heeft gekeurd. 

Tegenwoordig gaat dat anders. Verkering of tegenwoordig flow? Dat heb je echt niet zomaar. Er moeten een aantal stadia doorlopen worden. Eerst heb je blijkbaar fix. Dan vinden ze elkaar leuk, knuffelen, kussen en appen maar er zijn verder geen verplichtingen. Een soort aftastperiode denk ik dat het is. Soms loopt dat op niks uit maar is er wel een fysieke aantrekkingskracht. Ook daar kunnen ze wat mee. Dan hebben ze een “fuckbuddy”. Daar wordt ook niet moeilijk over gedaan. Ze zijn gewoon nuttig en gemakkelijk want er hoeft geen moeite meer voor gedaan te worden. Die bellen ook niet met elkaar. Er wordt geappt in de trant van: “Heb je tijd?” en “Kan ik vanavond bij je slapen?” of gewoon nog wat directer. Al mag ik hopen dat deze wel wat ouder zijn dan de leeftijdscategorie waar wij met onze dropjes in vielen.

Waar ik niet goed achter kan komen is wanneer fix nu over gaat in verkering. Waarom heb je niet gewoon verkering? Als het niet werkt dan maak je het toch weer uit? Is fix gemakkelijker te beëindigen dan verkering dan? Blijkbaar zetten ze in deze fase op social media in hun relatiestatus: “Het is ingewikkeld” en DAT snap ik. Het lijkt me heel ingewikkeld. Ik dacht eigenlijk dat het “in hokjes plaatsen” een beetje uit de tijd was maar er komen alleen maar meer hokjes bij. Hoe regel je zoiets? Hoe spreek je dat af?Stiekem ben ik blij dat ik niet in deze tijd geboren word. Ik vind het allemaal ingewikkeld worden. Of heeft elke generatie dit soort gedachten en ben ik gewoon een ouwe miepmuts aan het worden die aan flexibiliteit verliest?